Παυλόπουλος Ουρολόγος

Gallery

Gallery...»

Τι είναι οι συμφύσεις της ακροποσθίας;

Η εσωτερική επιφάνεια της ακροποσθίας, του δέρματος δηλαδή που περιβάλλει και καλύπτει την βάλανο του πέους, είναι κατά την γέννηση στενά συνδεδεμένη με την υποκείμενη βάλανο. Η "ιστική κόλλα", ή αν επιτρέπεται ο όρος οι "γέφυρες ιστού" που ευθύνονται για την ισχυρή αυτή προσκόλληση αποκαλούνται συμφύσεις της ακροποσθίας και συνιστούν ένα εντελώς φυσιολογικό και καθολικό ανατομικό χαρακτηριστικό των αγοριών στους πρώτους μήνες της ζωής τους. Στην παρουσία αυτών των συμφύσεων οφείλεται η ύπαρξη της παιδικής φίμωσης, η οποία μέχρι κάποια ηλικία αποτελεί ένα φυσιολογικό φαινόμενο που δεν χρειάζεται αντιμετώπιση και κυρίως δεν απαιτεί περιτομή στο μωρό ή στο μικρό παιδί.

Όσο περνούν οι μήνες συντελείται φυσιολογικά μια σταδιακή λύση της συνέχειας των ενωμένων ιστών της ακροποσθίας και της βαλάνου, η οποία οδηγεί σιγά σιγά στον πλήρη αποχωρισμό τους, στην αποκατάσταση της φίμωσης και τελικώς στην δημιουργία ενός σχισμοειδούς χώρου μεταξύ βαλάνου και ακροποσθίας που ονομάζεται ακροποσθιακός σάκος. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι διαδικασίες αυτές έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την ηλικία των 2-3 ετών. Ωστόσο, σε ένα ποσοστό αγοριών λιγότερο ή περισσότερο εκτεταμένες συμφύσεις εξακολουθούν να παραμένουν, γεγονός που απαιτεί αντιμετώπιση, καθώς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Πόσο συνηθισμένη είναι η παραμονή συμφύσεων και φίμωσης;

Σύμφωνα με διάφορες σχετικές μελέτες ποσοστό έως 30% των αγοριών στην ηλικία των 4-7 ετών εξακολουθεί να μην έχει πλήρως κινητή ακροποσθία, εξακολουθεί δηλαδή να παρουσιάζει κάποιο βαθμό φίμωσης λόγω εμμένουσας παρουσίας συμφύσεων.

Τι μπορεί να προκαλέσουν οι παραμένουσες συμφύσεις;

Αυτό που συνηθέστερα προκαλούν οι συμφύσεις, σε συνδυασμό με εσφαλμένη πληροφόρηση, συχνά ακόμη και από επαγγελματίες υγείας, είναι ένα υπερβολικό και στις περισσότερες περιπτώσεις αδικαιολόγητο άγχος στους γονείς και ιδίως στην μητέρα του μικρού αγοριού.

Σε αρκετές ωστόσο περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθούν κάποια από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Παρεμπόδιση της ομαλής ροής των ούρων, κάτι το οποίο γίνεται αντιληπτό από μια τοπική διόγκωση τμήματος της ακροποσθίας κατά την ούρηση του μωρού (balooning)
  • Λοιμώξεις ουροποιητικού
  • Πόνος ή ενόχληση κατά την στύση
  • Συλλογή λευκοκίτρινου υλικού (σμήγματος) σε κοιλότητες του σχηματιζόμενου ακροποσθιακού σάκου
  • Οξεία φλεγμονή
  • Χρόνιο ερεθισμό, χρόνια βαλανοποσθίτιδα

Πώς αντιμετωπίζονται οι συμφύσεις;

Οι συμφύσεις της ακροποσθίας είναι μέχρι κάποια ηλικία φυσιολογικό ανατομικό χαρακτηριστικό και δεν απαιτούν καμμιά θεραπεία. Η παραμονή τους ωστόσο μετά από κάποια ηλικία, συνήθως αυτή των 3 ετών, μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα όπως αυτά που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο. Επί παραμονής λοιπόν των συμφύσεων και ιδίως σε παρουσία συμπτωμάτων είναι αναγκαία μια απλή και μάλλον ανώδυνη διαδικασία που καλείται λύση συμφύσεων ή συμφυσιόλυση.

Κατά την τελευταία, υπό τοπική αναισθησία με ήπιους χειρισμούς και με χρήση ειδικών εργαλείων γίνεται προσεκτική αποκόλληση των ενωμένων ιστών, ώστε να απελευθερωθεί η ακροποσθία και να αποκαλυφθεί πλήρως η βάλανος καθώς και η βαλανοποσθική αύλακα που βρίσκεται ακριβώς κάτω της. Η διαδικασία διαρκεί λίγα μόνο λεπτά, μπορεί να γίνει σε εξειδικευμένο ιατρείο και δεν απαιτεί νοσηλεία του παιδιού.

Απαιτούν οι συμφύσεις και η φίμωση σε ένα μωρό περιτομή;

Στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτό που χαρακτηρίζεται ως φίμωση σε ένα μωρό είναι απλώς παραμονή συμφύσεων, οι οποίες απαιτούν, μετά από κάποια ηλικία, απλώς λύση και σε καμμιά περίπτωση περιτομή. Σε λίγες μόνο περιπτώσεις μπορεί να έχει αναπτυχθεί όντως ουλώδης παθολογικός ιστός στην ακροποσθία, μια κατάσταση που καλείται αληθής ή ουλώδης φίμωση και είναι αντίστοιχη της φίμωσης των ενηλίκων.

Πως αντιμετωπίζεται η ουλώδης παιδική φίμωση;

Στις λίγες εκείνες περιπτώσεις όπου έχει αναπτυχθεί στο παιδί πραγματική φίμωση με εμφάνιση παθολογικού ινώδους ιστού είναι δυνατόν να δοκιμάσει κανείς αρχικά συντηρητική θεραπεία με τοπικά σκευάσματα. Αν η θεραπεία αυτή αποτύχει τότε επιβάλλεται να διενεργηθεί στο αγόρι περιτομή, πλήρης εκτομή δηλαδή της ακροποσθίας.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Kumar P, Deb M, Das K. Preputial adhesions--a misunderstood entity. Indian J Pediatr 2009; 76(8): 829-32.
Webster TM, Leonard MP. Topical steroid therapy for phimosis. Can J Urol 2002; 9(2): 1492-5.