Παυλόπουλος Ουρολόγος

Gallery

Gallery...»

Τι είναι το ογκοκύττωμα

Πρόκειται για ένα καλόηθες νεόπλασμα του νεφρού, το οποίο σχετικώς πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως διάκριτη νοσολογική οντότητα. Ωστόσο, από το 1976, οπότε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά, μέχρι τις μέρες μας έχει γίνει σαφές ότι το ογκοκύττωμα αποτελεί μια σχετικώς συχνή νεοπλασία. Πράγματι, αποτελεί το 3-7% όλων των συμπαγών νεφρικών μαζών, ενώ μεταξύ των νεφρικών νεοπλασμάτων με μέγεθος μικρότερο των 4 cm ορισμένοι συγγραφείς ανεβάζουν την συχνότητά του στο 18%. Αναπτύσσεται με την ίδια συχνότητα στα δύο φύλα, με μέγιστη επίπτωση κατά την 5η δεκαετία της ζωής.

Πώς εμφανίζεται κλινικά η νόσος;

Σε ποσοστό άνω του 80% η νόσος είναι ασυμπτωματική, αποτελώντας τυχαίο υπερηχογραφικό, παθολογοανατομικό ή και νεκροτομικό εύρημα. Σε λίγες περιπτώσεις το ογκοκύττωμα γίνεται κλινικώς εμφανές με αιματουρία ή/και οσφυϊκό άλγος.

Τυπικώς στην αξονική τομογραφία το νεόπλασμα εμφανίζεται ως συμπαγής μάζα που φέρει μια λιγότερο ή περισσότερο κεντρική, αστεροειδή ουλή. Το εύρημα αυτό σε συνδυασμό με την χαρακτηριστική εικόνα ακτινωτού τροχού στην αγγειογραφία μπορεί να θέσει υψηλή υποψία για ογκοκύττωμα. Ωστόσο, τα ευρήματα αυτά δεν είναι συχνά, η δε ειδικότητα και η διαγνωστική τους αξία είναι χαμηλή. Στην μαγνητική τομμογραφία αναδεικνύεται καλώς περιγεγραμμένη μάζα, με ομαλά όρια και κάποιες φορές κεντρική αστεροειδή περιοχή διαφορετικής πυκνότητας. Και εδώ η εικόνα θεωρείται ενδεικτική και όχι διαγνωστική του νεοπλάσματος.

Θεραπεία ογκοκυττώματος

Επί βέβαιης προεγχειρητικής διαγνώσεως ή έστω επί υψηλής κλινικής υποψίας επιβάλλεται να επιχειρηθεί μια κατά το δυνατόν συντηρητική χειρουργική προσέγγιση, ώστε να διασωθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα νεφρικού παρεγχύματος. Αν και δεν αποτελεί ευρέως αποδεκτή τακτική, η διαδερμική βιοψία της βλάβης δια λεπτής βελόνης φαίνεται σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς ότι μπορεί να θέσει την διάγνωση σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι ίσως σκόπιμο να επιχειρηθεί προσεκτική υπερηχογραφική παρακολούθηση του ασθενούς και επέμβαση στην περίπτωση που το μέγεθος του νεοπλάσματος αυξηθεί ή αλλάξει η μορφολογία του. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, λόγω της πρακτικώς ανέφικτης προεγχειρητικής διακρίσεως του ογκοκυττώματος από το νεφρικό αδενοκαρκίνωμα, αλλά και λόγω της υπολογίσιμης πιθανότητας ταυτόχρονης συνυπάρξεως των δύο νεοπλάσμάτων που μπορεί να φθάνει και το 32%, η τυπική αντιμετώπιση της νόσου επιβάλλει την ριζική νεφρεκτομή.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Neuzillet Y, Lechevallier E, Andre M, de Fromont M, Nahon O, Coulange C. Renal oncocytoma associated with re-nal cell carcinoma. Prog Urol 2005; 15(2): 312-4.
Klein MJ, Valensi QJ. Proximal tubu-lar adenomas of kidney with so called oncocytic features: A clinicopathologi-cal study of 13 cases of a rarely report-ed neoplasm. Cancer 1976; 38: 906–14.
Arroyo C, Uribe-Uribe N, Borgen J, Gabilondo F. Kidney oncocytoma: diag-nostic and therapeutic approach in the INCMNSZ. Rev Invest Clin 2004; 56(3): 297-303.